Mantar agaricaeae famiiyasmdandır. Küresel dünyada yaygınlıkla kullanılan adı champignonde parisdirki paris mantarı anlamına gelir. Oysa bu mantar paristen değildir. Fransa’nın daha küçük bir şehri olan saumur kentinden yayılmıştır.

Krem rengi şapkalı ve beyaz şapkalı olmak üzere iki türü vardır. Birincisi ikincisinden daha lezzetlidir. Mantarları ateşte birkaç dakika tutmalı ve suyunu salmaya başladığı zaman çekmelidir. Çünkü suyunun besleyici değeri yüksektir.

Kırlarda kendiliğinden biten türünün 2-10 cm çapındaki şapkası kirli beyaz ve dış bükeydir. Şapkanın altı önceleri pembemsiyken yaşlandıkça esmerleşir. Kısa bir ayağı vardır ve ayağında bir halka bulunur. Kalın eti pembeye çalan beyazdır.

Mart ve haziran aylarında çayır ve çimenler arasında bulunur. Dünyada en çok amerika, çin, hollanda ve fransa’da yetiştirilir. Bileşiminde fosfor, kalsiyum, demir, B1, C vitaminleri, protein, karbonhidrat ve çok az miktarda yağ bulunur. Kansızlığa, zihinsel yorgunluğa iyi gelir. Çok düşük kalorili olduğu için kilo sorunu olanlar özellikle mantar yemelidir. Bütün diyet reçetelerinde yer alır. Ancak dikkat kırlardan rasgele toplanan mantarlar yenmemelidir.

Sonu ölümle sonuçlanan zehirlenmelere yol açabilir. Dünya yüzeyinde bulunan mantarların ancak beşte birinden azı yenmektedir. 2600 çeşit mantarın 500 kadarı mutfakta işe yaramaktadır. Burada tanıtımını yaptığımız Agahcus türü mantarla aynı soydan gelen ve kırlarımızda bulunan mantarlara anadolumuzda şu adlar verilmiştir: Evlek mantarı, ak mantar, duvaklıca, guguvak, kirkin, çayir mantarı, duvaklı mantar.